เรียนวันสุดท้าย

 รู้สึกกันไมีครับว่าเวลาผ่านไปเร็วมาก ทั้งๆที่ความรู้สึกยังเหมือนว่าเมื่อวานยังเพิ่งจะเปิดเทอมอยู่เลยแต่พอมาวันนี้กลับกลายเป็นวันสุดท้ายไเสียแล้วครับ  หลังเรียนเสร็จวันสุดท้ายทุกๆคนก็โบกมืออำลา บ้างก็ถ่ายรูปเก็บไว้ บ้างก็หยอกล้อเล่นเล่นกันเตะบอลด้วยกันเป็นวันสุดท้ายครับ เพราะพวกเราอยู่มสามแล้วถึงเวลาต้องหาที่ศึกษาต่อ หลายๆคนอาจอยู่โรงเรียนเดิมแต่บางคนก็วางแผนไปต่อที่อื่นครับ 

แต่ไม่ว่าจะอะไรก็ตามแต่ทุกคนมีความรู้สึกเดียวกันคือไม่อยากจากโรงเรียนทวีธาแห่งนี้ไปเลยแหละครับ ทุกคนมีความรู้สึกซึ้งใจ แต่ก็มีความภาคภูมิใจที่ครั้งหนึ่งได้มาอยู่ห้อง3/2ของพวกเรา ตลอดระยะเวลาหนึ่งปีการศึกษาที่ผ่านมา ก็สร้างเรื่องราวไว้มากมาย อาจมีเรื่องร้ายบ้าง เรื่องดีบ้าง เรื่องเศร้าบ้าง หรือ เรื่องทะเลาะกันบ้าง แต่ในวันสุดท้ายนี้เราก็อภัยให้กันทุกคนครับ

                                                     3/2 เราเพื่อนกันตลอดไป

      หากคิดดูดีๆแล้ว หากเราย้ายไปที่อื่นหรือเพื่อนต้องจากเราไป เราจะเศร้าแค่ไหน เพราะว่าเราจะหาเพื่อนดีดีแบบนี้ได้อีกไม๊ เพื่อนที่รู้ใจเรา เพื่อนที่เข้าใจเรา เพื่อนที่มานั่งลอกการบ้านกันในตอนเช้า  เพื่อนที่กอดลุกนั่งด้วยกัน เพื่อนที่ฟังเพลงดูยูทูปด้วยกัน เพื่อนที่ร้องเพลงเต้นด้วยกัน เพื่อนที่ไล่กระทืบกัน เพื่อนที่โดนตีด้วยกัน เพื่อนที่ไม่เคยทิ้งเรา เพื่อนที่ไปเที่ยวด้วยกัน อยากจะถามว่าจะมีอีกไหม

   สุดท้ายนีไม่ว่าจะอย่างไรก็ตามแต่ไม่ว่าจะต้องจากกันแบบไหนก็ให้ชาว3/2ทุกคนประสบความสำเร็จในชีวิต คิดสิ่งใดก็ขอให้ได้สิ่งนั้น สุดท้ายหากวันไหนเศร้าใจหรือเหงาก็อยากให้นึกถึงสมัยเรียนของพวกเรา เปิดเข้ามาดูภาพในนี้ หรือ เฟรนชิพ เพื่อนึกถึงความทรงจำในวันวานของพวกเรานะ  จะได้ไม่ลืมกัน

โรงเจอัมพวา

 ช่วงปิดเทอมก็มีเทศกาลดีๆได้บุญหนึ่งเทศกาลครับ  นั่นก็คือเทศกาลกินเจนั้นเองครับ ซึ่งได้ถือศีลรับประทานเจพร้อมกับครอบครัวจนครบสิบวันเลยแหละครับ ในช่วงสิบวันของเทศกาลถือศีลรับประทานเจ  ผมก็ได้มีโอกาสไปที่โรงเจอัมพวาครับ ผมไกด้เห็นว่าปีนี้มีผู้คนมาถือศีลรับประทานเจกันมากขึ้นกว่าทุกปีครับ ที่โรงเจแห่งนี้ ผู้คนมาไหว้กันและทำพิธีกนมากมายครับ ที่โรงเจแห่งยังอยู่ในช่วงบูรณะครับ เพราะทางด้านหลังมีการสร้างเป็นตำหนักขึ้นมาใหญ่สวยงามครับ และภายในด้านในก็มีองค์เจ้ากวนอิมพันมือที่สง่างามมากครับ

หนีน้ำท่วมไปชลบุรี

เมื่อปืดเทอมหนึ่ที่ผ่านมาได้เกิดอุทกภัยครั้งใหญ่ของประเทศไทยขึ้นครับ ซึ่งส่งผลกระทบสร้างความเสียหายครั้งยิ่งใหญ่ให้แก่ประเทศไทยครับ ส่วนครอบครัวของผม ก็ถูกน้ำเริ่มเข้ามารอบรอครับเพราะบ้านของผมอยู่ที่พระราม2ครับ แม้ในที่สุดแล้วจะไม่ท่วมแต่ตอนแรกก็คิดว่าจะท่วมครับเลยตัดสินใจพากันหนีอพยพไปจังหวัดชลบุรีครับ ทันทีที่ลงจากทางด่วนก็เข้าสู่จังหวัดชลบุรีครับ  ภาพที่เห็นคือความเจริญอย่างสุดๆครับ ข้างๆทางจากที่เคยเป็นป่า ก็กลายเป็น ตลาด บริษัท ร้านมอเตอร์ไซต์ชั้นนำของประเทศ   และ ห้างสรรพสินค้ามากมายครับ ล่าสุดก็คือเซ็นทรัล ชลบุรี

 

 

 

 

 

 

มื่อลงจากรถก็ถึงสถานที่ที่พวกเราจะพักกันแล้วครับ ที่พักเป็นของเพื่อนพ่อครับมีลักษณะเหมือนเป็นห้องพักครับ ซึ่งมีบรรยากาศค่อนข้างดีในยามเช้าครับ ส่วนด้านหลังมีลักษณะคล้ายป่าครับ การไปในครั้งนี้ของผมก็เตรียมข้าวของที่จำเป็นไปครับผม จากภาพก็เต็มกระเป๋าเลยแหละ ผมต้องพักอยู่เป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์ครับ แล้วถึงจะกลับมาเพราะว่ามีการระบายน้ำลงหมดแล้ว

คริสปี้ครีม

 โดนัทยอดอิตครับ นั้นคือคริสปี้ครีมนั่นเอง ที่ไม่ว่าจะเวลาไหน ก็ต้องมีคนต่อคิวรอซื้อกันอย่างทากทายครับ จนมีอาชีพใหม่เกิดขึ้นมาแล้วครับนั่นคืออาชีพรับจ้างต่อคิวให้ครับ ซึ่งจะเห็นกันบ่อยที่สยามครับ ภายในร้านก็มีให้เลือกหลายแบบครับแล้วแต่คนจะชอบกันไปครับ

 

 

 

 

 

ส่วนเรื่องราคาหากเมื่อได้ชิมรสชาติของมันแล้วก็ไม่แพงเลยครับเพราะอร่อยคุ้มกับ เวลา หรือ เงินที่เสียไปเลยครับ คริสปี้ครีม จึงเป็นที่ยอดฮิตของทุกๆคนไปแล้วแหละครับ หากมาเดินเล่นสยามก็ ต้องแวะเวียนมาต่อคิวซื้อกันเป้นประจำก็ว่าได้เลยหละครับ                                                                                       

 

ละคร-นาฎศิลป์

    เป็นอีกหนึ่งวิชาครับที่มีการมอบหมายงานให้พวกเราเป็นกลุ่มๆไปจัดถ่ายทำละครขึ้นมาหนึ่งเรื่องครับ     พร้อมกับจัดทำบทพูดของตัวละครต่างๆมาส่งด้วยครับ     กลุ่มของผมได้จัดทำเรื่อง “ชีวิตติดบอล” ครับซึ่งเป็นเรื่องราวของ เด็กดีคนหนึ่งที่ตั้งใจเรียน เล่นกีฬา และมีผลการเรียนดีครับแต่อยู่มาวันหนึ่งอยากมีเงินมากๆ จนกระทั่งหลงผิดเดินทางเข้าสู่การพนันบอลครับ ตอนแรกๆก็ได้เงินดีแต่พอมาหลังๆก็เสียจนอยากได้คืนเลยไปขโมยเงินพ่อมา และมาแทงแบบทุ่มหมดตัว แต่แล้วก็แพ้เจ๋งหมดตัว แถมพ่อก้ยังเป้นหนี้คนอื่นอีก ครับ ยังไงก็ตามแต่ขอให้ช่วยตืดตามกันด้วยนะครับ -ชีวิตติดบอล-

                                                                                   

อังกฤษเติมคำ

                                                                                          

ในทกๆวิชาจะต้องมีการให้คะแนนครับ แล้วแต่อาจารย์ในแต่ละวิชาครับที่จะมีการให้คะแนนอย่างไร อาจเป็นการส่งงาน ส่งสมุด สอบย่อย หรือทำเป็นชิ้นงานมาส่ง แต่สำหรับวิชาอังกฤษมีวิธีโดยเขียนโจทย์ไว้บนกระดานครับแล้วให้นักเรียนออกไปตอบเติมคำเพื่อที่จะให้คะแนนครุับ

 

 

 

 

ในสายตาผมเป็นวิธีที่ยอดเยี่ยมมากครับ เป็นการทำให้นักเรียนตั้งใจเรียนมากขึ้น และ มีการแข่งขันกันไม่ว่าจะเป็นเรื่องของความรู้และความเร็วในการที่จะวิ่งออกไปตอบคำถามครับที่สำคัญเลยจะมีความสนุกสนานและเสียงหัวเราะมากมายครับ  แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นแล้วไม่ว่าจะแข่งขันพวกเราก็ยังคงสามัคคีกันครับ ไม่เกิดวามรุนแรงหรือทะเลาะกันอย่างแน่นอนครับผมมมม

 

 

บอลห้อง

เป็นประจำของโรงเรียนทวีธาครับ ที่จะต้องมีการจัดประเพณีบอลห้องครับ ซึ่งจะจัดขึ้นทุกๆปีตอนเปิดเทอมใหม่ๆครับ เรียกว่าเป็นการรอคอยของนักเรียนที่รักบอล  และอีกสิ่งหนึ่งที่ภาคภูมิใจคือในเรื่องของเสื้อบอลชุดการแต่งกายครับ ซึ่งแต่ละห้องจะมีการสกรีนเสื้อขึ้นมาเป็นของตนเองครับ แล้วแต่กันไปว่าจะเลือกเสื้อของทีมอะไรมาทำและสกรีนด้านหลังว่าอะไรครับ แต่ยังไงก็ตามครับทุกคนก็สมัครใจที่จะยอมเสียตังค์ไม่ว่าจะแพงเท่าไหร่ หรือตัวเองจะได้ลงเล่นไหม แต่ก็ยอมที่จะซื้อเก็บไว้เพื่อเป็นที่ระลึกครับ